The Crisis of European Sciences and Transcendental Phenomenology: An Introduction to Phenomenological Philosophy

"Kryzys nauk europejskich a transcendentalna fenomenologia" to ostatnie duże dzieło Husserla, które może być traktowane jako rodzaj "ostatniego słowa" filozofa. Sposób, w jaki Husserl prezentuje tu swoją filozoficzną wizję, różni się nieco do tego, co możemy znaleźć we wcześniejszych pracach. Znajdujemy tu chociażby dużo większą świadomość faktu, iż jego transcendentalna fenomenologia integralnie przynależy do tradycji filozoficznej zwanej idealizmem niemieckim, zaś sposób wykładu, który Husserl tutaj stosuje, odbiega miejscami od suchego stylu jego wcześniejszych książek, posługując się nieraz metaforami i grami słownymi charakterystycznymi raczej dla pism Heideggera. Jeśli chodzi o filozoficzną zawartość książki, to Husserl zaczyna od próby wyjaśnienia konstytucji naukowego obrazu świata, charakterystycznego dla "nowoczesnego europejskiego człowieczeństwa", dochodzi zaś ostatecznie do skomplikowanych analiz genezy i wewnętrznej logiki zwrotu transcendentalnego, w szczególności zaś właściwego charakteru i roli redukcji fenomenologicznej. Centralną rolę w tych analizach pełni pojęcie świata życia codziennego (Lebenswelt), które stało się niezwykle inspirujące dla prądów fenomenologicznych rozwijanych po drugiej wojnie światowej.