Üniversite Öğrencilerinde D Tipi Kişilik ve Algılanan Sosyal Destek ile İntihar Olasılığı Arasındaki İlişkinin İncelenmesi

Üniversite yaşamına geçiş, bireylerin kendilerini farklı sosyal ortamda bulduğu ve bazı problemlerle karşı karşıya kalabildiği bir süreçtir. Ortam değişiminden kaynaklı olarak sosyal desteğin azalması ve intihar olasılığı bu problemlerden bazılarıdır. Bireylerin kişilik özellikleri de karşılaşılan olumsuz durumlar karşısında verilen tepkileri şekillendirmekte önemli bir yer tutmaktadır. Bireyleri intihar düşünceleri gibi olumsuz durumlardan koruyabilecek faktörlerin başında sosyal destek sayılabilmektedir. Çalışmanın amacı, üniversite öğrencilerinde D tipi kişilik özellikleri ve algılanan sosyal destek ile intihar olasılığı arasındaki ilişkinin incelenmesidir. Ayrıca D tipi kişilik özellikleri ve intihar olasılığı arasındaki ilişkide algılanan sosyal desteğin aracılık rolünün incelenmesi, bir diğer amaçtır. Araştırmaya 94 erkek (%30.8) 211 kadın (%69.2) toplam 305 üniversite öğrencisi dahil edilmiştir. Katılımcılara Bilgilendirilmiş Onam Formu, Sosyodemografik Bilgi Formu, D Tipi Kişilik Ölçeği, İntihar Olasılığı Ölçeği, Çok Boyutlu Algılanan Sosyal Destek Ölçeği ve Katılımcı Bilgi Formu verilmiştir. Sunulan çalışmada D tipi kişilik yaygınlığı %46.2 olarak bulunmuştur. D tipi kişilik özelliklerinin; intihar olasılığı ile pozitif yönde, algılanan sosyal destek ile negatif yönde ilişkili olduğu bulunmuştur. Katılımcıların D tipi kişilik özellikleri puanı arttıkça algılanan sosyal destek puanları düşmekte, intihar olasılığı puanları ise artmaktadır. Ayrıca D tipi kişilik özellikleri ile intihar olasılığı arasındaki ilişkide algılanan sosyal desteğin kısmi aracılık etkisine sahip olduğu bulunmuştur. Sonuçlar, intihar kavramının değerlendirilmesinde D tipi kişilik özellikleri ve algılanan sosyal destek kavramlarının önemini göstermektedir. Elde edilen bulgular, alanyazın bilgileri ışığında tartışılmıştır.