การพฒนารปแบบการดแลผปวยวณโรคปอด อำเภอทาหลวง จงหวดลพบร: การวจยเชงปฏบตการ

บทนำ:วัณโรคเป็นปัญหาสาธารณสุขที่สำคัญของทั่วโลกและประเทศไทย ในปี พ.ศ. 2566 โรงพยาบาลท่าหลวง จังหวัดลพบุรี พบอัตราการขึ้นทะเบียนผู้ป่วยวัณโรคใหม่และกลับเป็นซ้ำต่ำ และอัตราความสำเร็จในการรักษายังต่ำ เนื่องจากผู้ป่วยขาดยาและเสียชีวิต จึงควรพัฒนารูปแบบการดูแลผู้ป่วยวัณโรคปอดในชุมชนที่ยังไม่มีระบบดูแลที่เป็นมาตรฐาน วัตถุประสงค์: เพื่อพัฒนารูปแบบการดูแลผู้ป่วยวัณโรค อำเภอท่าหลวง จังหวัดลพบุรี และเพื่อศึกษาผลของการใช้รูปแบบการดูแลผู้ป่วยวัณโรค อำเภอท่าหลวง จังหวัดลพบุรี วิธีการศึกษา: การวิจัยเชิงปฏิบัติการโดยเก็บรวบรวมข้อมูลเชิงปริมาณในกลุ่มเป้าหมายผู้ป่วยวัณโรคปอด ผู้ดูแลผู้ป่วยวัณโรคปอด จำนวน 22 คน และเก็บข้อมูลเชิงคุณภาพในกลุ่มเจ้าหน้าที่รับผิดชอบงานด้านวัณโรคและเครือข่ายสุขภาพในชุมชน จำนวน 34 คน ผลการศึกษา: ผู้ป่วยวัณโรคปอดมีความรู้เกี่ยวกับวัณโรคและการป้องกันการแพร่กระจายเชื้ออยู่ในระดับสูง ส่วนผู้ดูแลมีความรู้ในระดับปานกลาง ด้านพฤติกรรมการป้องกันการแพร่เชื้อทั้ง 2 กลุ่ม อยู่ในระดับดี การพัฒนารูปแบบการดูแลผู้ป่วยวัณโรคปอด อำเภอท่าหลวง จังหวัดลพบุรี พบว่า ใช้รูปแบบ NTCRSE ในการติดตามการรักษา ผลการรักษาพบว่า ผู้ป่วยวัณโรคปอดรายใหม่ทุกคน มีการติดตามการรักษาโดยสังเกตโดยตรงและไม่มีผู้ป่วยขาดยาใน 3 เดือนแรก อัตราการเปลี่ยนเสมหะในระยะเข้มข้นเท่ากับ 81.82% และความพึงพอใจต่อการดูแลของเครือข่ายสุขภาพอยู่ในระดับปานกลาง สรุป: การดูแลผู้ป่วยวัณโรคปอดในอำเภอท่าหลวง จำเป็นต้องได้รับการสนับสนุนจากครอบครัว ชุมชน และหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง การเสริมพลังครอบครัวและชุมชนผ่านการเยี่ยมบ้าน การพัฒนาความร่วมมือระหว่างหน่วยงาน การเสริมสร้างศักยภาพบุคลากร การจัดสรรงบประมาณที่เหมาะสม และการสร้างความตระหนักรู้ในชุมชนเป็นปัจจัยสำคัญในการดูแลผู้ป่วยให้มีประสิทธิภาพ