Podmiotowość informacyjno-komunikacyjna w środowisku mediów cyfrowych jako cel edukacji

W artykule poddano analizie różne podejścia do podmiotowości człowieka, odczytując ją przez pryzmat procesów komunikacyjnych zapośredniczonych w mediach cyfrowych oraz wyzwań stojących przed edukacją. Ze względu na dynamikę zmian społecznych wywoływanych rozwojem technologii informacyjnych dokonano autorskiej definicji odrębnego rodzaju podmiotowości – podmiotowości informacyjno-komunikacyjnej – jako kategorii umożliwiającej trafniejsze odczytywanie kondycji człowieka, w szczególności dzieci i młodzieży, w środowisku mediów cyfrowych, stanowiących integralną część systemu społecznego. Używając też kategorii przeciwstawnej – alienacji informacyjno-komunikacyjnej – zaprezentowano przykłady oraz mechanizmy uprzedmiotowienia młodych ludzi, wynikające z przyjęcia paradygmatu komercyjnego oraz braku transparentności systemów rekomendacyjnych opartych na algorytmach. W celu ochrony dzieci i młodzieży przed wszelkimi formami przemocy oraz potrzebą tworzenia właściwych warunków do życia i rozwoju potencjału młodych ludzi wskazane zostały aksjologiczne i metodyczne propozycje dla edukacji formalnej i pozaformalnej.