Եվրոպական Միությունը և ցեղասպանությունների դատապարտման ու կանխարգելման խնդիրը (Հայոց ցեղասպանության օրինակով)

ԵՄ անդամ երկրների, ինչպես նաև եվրոպական կառույցների` մասնավորապես Եվրոպական խորհրդարանի կողմից Հայոց ցեղասպանության դատապարտման պատմությունը բավական ուսումնասիրվել է` դառնալով մի շարք գիտական աշխատությունների առարկա: Խնդիրն այն է, որ այստեղ հիմնականում շեշտադրվել է Եվրոպական խորհրդարանի գործոնը` վերջինիս կողմից ընդունված բանաձևերը և դրանց ազդեցությունը քաղաքական գործընթացների վրա: Անհրաժեշտաբար պետք է գիտական ուսումնասիրության առարկա դարձնել ոչ միայն ԵՄ խորհրդարանական մարմնի, որի բանաձևերը շատ դեպքերում ունեն միայն խորհրդատվական նշանակություն, այլև վերջինիս մյուս կառույցների քայլերը, դրանց համաչափությունը, տարբեր խնդիրների պարագայում «երկու չափ, երկու կշիռ» մոտեցման կիրառումը և այլն: Վերջինս հատկապես ակնառու է դառնում ԵՄ հռչակած սկզբունքների և տարբեր երկրներում տեղ գտած ցեղասպան գործողությունների առանձին դրվագների նկատմամբ քայլերի համեմատական վերլուծության պարագայում: Այսպիսով, ցեղասպանությունների կանխարգելման և դատապարտման ոլորտում ԵՄ ամբողջական և համապարփակ քաղաքականության ուսումնասիրության համար Հայոց ցեղասպանության դատապարտման քայլերը անհրաժեշտ է զուգահեռել միության կողմից Երկրորդ աշխարահամարտի տարիներին հրեաների նկատմամբ իրականացրած Հոլոքոսթի, Ռուանդայի, Սրեբրենիցայի ցեղասպանությունների և մարդկության դեմ ուղղված այլ հանցանքների հետ: Այսպես միայն կարող են երևան գալ ինչպես իրենց արդարացրած և կանխարգելող նշանակություն ուեցած մեխանիզմները, այնպես էլ կեսկատար քայլերը, որոնք անպատիժ թողնելով նախկին հանցանքները, նոր բռնություններ սանձազերծելու հնարավորություններ ընձեռեցին ապագայում: