Kapitał ludzki i społeczny polskich rolnikóww świetle badań empirycznych

Rolnictwo w Polsce jako sektor gospodarki narodowej wytwarza niecałe 3% PKB.Podstawą jego funkcjonowania są małe i średnie rodzinne gospodarstwa rolne. Ważny zatemjest problem znaczenia kapitału ludzkiego i społecznego, głównie osób zarządzających tymipodmiotami gospodarczymi. Celem badań, których wyniki przedstawiono w artykule, byłorozpoznanie i zdiagnozowanie obu rodzaju kapitałów. Przyjęto założenie, że w działalności gospodarstwarolnego nie tylko ważne znaczenie pełnią kapitały: finansowy, majątkowy, techniczno-technologiczny, lecz także te związane z rolnikiem, tj. ludzki i społeczny. W realizacjicelu badań wykorzystano metodę analizy literatury przedmiotu oraz wtórnych danych empirycznychw postaci publikowanych raportów i sprawozdań z badań empirycznych. Uzyskanewyniki wskazały, że wartości – cele przypisane kapitałowi ludzkiemu rolników mają znaczący,a nawet decydujący wpływ na funkcjonowanie gospodarstwa rolnego. Wartości – cele charakteryzującekapitał społeczny rolników tak dużego znaczenie nie mają. Wyraźnie dają o sobieznać w tzw. sytuacjach kryzysowych gospodarstwa rolnego. Zatem istnieje potrzeba systematycznegobadania i monitorowania kapitału ludzkiego i społecznego rolników oraz znaczeniaich funkcji w działalności gospodarstw rolnych.