Het middeleeuwse bewoningslint van Dampten?

<p>In 2023 vond op het perceel Keern 39, op de hoek van het Keern en de Provincialeweg, een archeologische opgraving en begeleiding plaats. De geformuleerde onderzoeksvragen zijn terug te vinden in paragraaf 3.1. Er zijn in totaal zeven werkputten aangelegd en negentien profielen gedocumenteerd. In totaal is circa 400 m2 onderzocht. De gevolgde methode van het onderzoek is nader beschreven in paragraaf 3.2.</p><p> Het Keern is een dijkje dat van oudsher een toegangsweg naar de stad Hoorn vormde. Voorafgaand aan de opgraving was het idee dat vanaf de 15de eeuw bebouwing aan dit dijkje is ontstaan. Uit de opgraving blijkt dat het Keern als weg waarschijnlijk al vanaf de ontginning in de 12de eeuw bestond. Dit leidt tot de theorie dat deze weg van oorsprong het bewoningslint van het verdwenen dorp Dampten is, zoals is uiteengezet in een brochure ‘De legende van Dampten’. Van oudsher heeft een gebied met de naam Dampten tot het rechtsgebied van Hoorn behoord. In de 12de eeuw zou al deze grond dan tot Dampten hebben behoord. Ergens rond 1250-1275 werd de Omringdijk teruggelegd, ontstond Hoorn als nieuwe plaats en verdween Dampten grotendeels in zee. Het Keern werd opgehoogd en verbreed tot een binnendijkje en daaraan werden huizen gebouwd. Dit zouden we dan als restant van het dorp Dampten kunnen beschouwen. Bij de opgraving zijn de resten van een huis uit de periode 1250-1275 gevonden, namelijk de vloeren en haardplaatsen. Tevens komen veel vondsten uit gedempte sloten. Zeer bijzonder is een spitsovaal zegelstempel van Dedrig van Stavre uit 1250-1300. Kennelijk woonde hier een handelaar en dat sluit goed aan bij de theorie van bewoners van het verdronken Dampten (een havenplaatsje) waren gedwongen hun huizen landinwaarts te verplaatsen. Aan het Keern heeft een rij eenvoudige langhuizen gestaan, maar hiervan is uit de periode tussen 1325 en 1600 erg weinig teruggevonden. Wel is afval van de bewoners aangetroffen. Uit de 17de en 18de eeuw dateren wel restanten van huizen, zoals bakstenen funderingen en een voorraadkelder. Een aantal waterputten en waterkelders komt uit de 19de en vroege 20ste eeuw.</p>