Search for a command to run...
Dit proefschrift onderzoekt de rol van gestructureerde verslaglegging bij het verbeteren van de kwaliteit van gastro-intestinale endoscopie in Nederland. Jaarlijks worden in Nederland ongeveer een half miljoen endoscopieën uitgevoerd. Gestructureerde verslaglegging, waarbij gebruik wordt gemaakt van vaste termen en formats, maakt het mogelijk om bevindingen eenduidig vast te leggen, prestaties van artsen te monitoren en kwaliteitsnormen te toetsen.<br/>Alle studies in dit proefschrift maken gebruik van data uit de Trans.IT-database, een landelijke databank waarin gestructureerde endoscopieverslagen automatisch worden verzameld. In hoofdstuk 2 wordt aangetoond dat gestructureerde verslaglegging en directe feedback aan endoscopisten leiden tot een aanzienlijke verbetering in de volledigheid en kwaliteit van verslaglegging over een periode van vijf jaar.<br/>De impact van de COVID-19-pandemie op endoscopie in Nederland wordt besproken in hoofdstuk 3. Tijdens de eerste lockdown daalde het aantal uitgevoerde endoscopieën sterk, en daarmee ook het aantal vastgestelde kankerdiagnoses. Tegelijkertijd nam de kans op het vinden van ernstige afwijkingen toe, vermoedelijk door scherpere patiëntselectie.<br/>Hoofdstuk 4 laat zien dat verplichte landelijke registratie van ERCP-procedures leidde tot een hogere succesgraad en betere naleving van internationale kwaliteitsnormen. In hoofdstuk 5 wordt aangetoond dat darmvoorbereiding met een ultra-klein volume (<1 liter) even effectief is als grotere volumes, wat patiëntvriendelijkere voorbereiding mogelijk maakt.<br/>De meerwaarde van gastroscopie bij patiënten jonger dan 60 jaar wordt onderzocht in hoofdstukken 6 en 7. Bij patiënten zonder alarmsymptomen blijkt gastroscopie zelden zinvol. Bij patiënten mét alarmsymptomen, met name slikklachten of bloedverlies, worden echter aanzienlijk vaker ernstige afwijkingen gevonden, wat de huidige internationale richtlijnen ter discussie stelt.<br/>In hoofdstuk 8 wordt onderzocht of het geslacht van arts en patiënt invloed heeft op endoscopie-uitkomsten. Anders dan in andere medische vakgebieden worden hierbij geen klinisch relevante verschillen gevonden.<br/>Conclusie; gestructureerde verslaglegging is essentieel voor kwaliteitsverbetering in de gastro-intestinale endoscopie. Het maakt het mogelijk om prestaties te monitoren, landelijke normen te toetsen en grootschalig wetenschappelijk onderzoek te faciliteren. Daarmee draagt het bij aan betere, transparantere en efficiëntere zorg.<br/>