Search for a command to run...
Afetler, fiziksel yıkımların yanı sıra toplumsal sürdürülebilirliği tehdit eden çok katmanlı krizlere yol açmaktadır. Bu nedenle barınma ihtiyacı, acil müdahale ve uzun vadeli planlama açısından temel bir konudur. Afet sonrası geçici barınma çözümleri ise yalnızca geçici değil, kalıcı kullanıma dönüşebilen mekânsal yapılar olarak ele alınmalıdır. Bu çalışma, afet sonrası geçici barınma çözümlerinin kalıcı konutlara dönüşüm sürecini literatür temelli inceleyerek, geçici barınmanın fiziksel yapı üretiminin ötesinde sosyal, yönetsel ve mekânsal süreçlerle şekillenen çok katmanlı bir olgu olduğunu ortaya koymayı amaçlamaktadır. Çalışmada farklı coğrafyalardan seçilen 16 akademik makale sistematik olarak analiz edilmiş; tipolojik sınıflandırma, geçiş niteliği ve tematik katkılar açısından incelenmiştir. Böylece, afet sonrası konut üretiminin aşamalarına, geçici birimlerin tasarımına ve kalıcıya dönüşümüne dair kapsamlı bir çerçeve sunmaktadır. Analizler, çalışmaların ağırlıklı olarak fiziksel tasarım odaklı olduğunu, ancak süreç yönetimi, kullanıcı ihtiyaçları ve bağlamsal faktörlerle iç içe ele alındığını göstermektedir. Geçici konutların kalıcı yapılara dönüşme potansiyeli, kullanıcı müdahaleleri ve sosyal çevresel etkenlere bağlıdır. Ayrıca, kullanıcı katılımı, yerel bağlama duyarlılık ve sosyal sürdürülebilirlik unsurlarının önem kazandığını göstermektedir. Sonuç olarak, bu çalışma geçici barınma çözümlerinin kriz anına yönelik hızlı müdahalelerden öte, uzun vadeli, dönüşebilir ve bağlamsal uyumlu mekânsal stratejiler olarak ele alınması ve disiplinler arası yaklaşımlar gerektirdiğini göstermektedir. Geçici konutların kalıcı konuta dönüşümü, fiziksel yapının ötesinde sosyal ilişkiler, yönetişim ve kültürel pratiklerle şekillenen karmaşık bir süreçtir. Bu nedenle, gelecek çalışmalarda çok aktörlü, esnek ve kullanıcı odaklı modellerin geliştirilmesine yönelik araştırmaların artırılması gerekmektedir.