Search for a command to run...
Küresel iklim değişikliği ve doğal kaynakların hızla tükenmesi, örgütlerin krizlere karşı dayanıklı ve sürdürülebilir yapılar geliştirmesini zorunlu kılmaktadır. Bu bağlamda kurgusal eserler, henüz yaşanmamış uç senaryoların test edildiği birer sosyal laboratuvar niteliği taşımaktadır. Bu çalışmanın amacı, Frank Herbert’in Dune (1965) adlı eserindeki Fremen topluluğunun hayatta kalma stratejilerini, Edgar Schein’ın (1985) Örgüt Kültürü Modeli (Artifaktlar, Benimsenmiş Değerler ve Temel Varsayımlar) çerçevesinde incelemektir. Nitel araştırma yöntemlerinden etnografi deseninin kullanıldığı çalışmada, eser doküman incelemesi yoluyla analiz edilmiştir. Araştırma bulguları, Fremenlerin geliştirdiği su disiplini, liyakate dayalı liderlik ve ekolojik dönüşüm vizyonu gibi unsurların, zorlu çevresel koşullara uyum sağlayan tutarlı ve güçlü bir örgüt kültürü oluşturduğunu göstermektedir. Schein’ın modelinden yaklaşık yirmi yıl önce kaleme alınmasına rağmen eserin, teorik çerçeveyle tam bir uyum sergilediği görülmüştür. Ölülerinin arkasından ağlayanları ayıplayan bir kabile için kültür salt bir yaşam biçimi değildir. Aynı zamanda çevresel stres faktörlerine karşı geliştirilmiş bir adaptasyon mekanizmasıdır. Jessica’nın “Burada gözyaşı dökmenin normalde ne büyük bir kabahat olduğunu fark etti” (s. 426) sözleriyle bu durum kitapta açıkça anlatılmıştır. Araştırma bulguları; romandaki dil, teknoloji ve ritüellerden oluşan artifaktların dekor unsurları olmadığını; aksine su disiplini ve liyakate dayalı liderlik gibi benimsenmiş değerlerle tutarlı, işlevsel bir sosyal sistem oluşturduğunu göstermektedir. Bu güçlü kültür yapısı sayesinde kuralların, yazılı bürokrasiye gerek kalmadan bireylerce içselleştirilmiş normlar üzerinden yürütüldüğü tespit edilmiştir. Özellikle temel varsayımlar düzeyindeki ilâhi sınav algısının, bireylerde yüksek düzeyde örgütsel vatandaşlık davranışı yarattığı tespit edilmiştir. Küresel ölçekte yaşanan iklim değişikliği ve kaynak tükenmesi gibi stres faktörlerine karşı Fremen kültürü; kaynakların kutsallaştırılması, güçlü liderlik ve kolektif şuur etrafında kenetlenmiş bir örgütsel yapının nasıl tesis edilebileceğine dair güçlü bir model sunmaktadır. Ayrıca bu çalışma, Schein’ın modelinin iç tutarlılığa sahip kurgusal topluluklarda da geçerli bir analiz aracı olduğunu kanıtlamaktadır.
Published in: AKRA KÜLTÜR SANAT VE EDEBİYAT DERGİSİ
Volume 14, Issue 38, pp. 633-657