Kluczowe czynniki sukcesu wojny sześciodniowej i ich implikacje dla współczesnej teorii sztuki wojennej

<ns3:p>Artykuł dotyczy przełomowego momentu w historii Bliskiego Wschodu – wojny sześciodniowej z czerwca 1967 roku. Autor podjął próbę określenia i analizy kluczowych czynników sukcesu, czyli koncepcji wywodzącej się z zarządzania strategicznego (KCS), oraz porównania ich do współczesnej teorii sztuki wojennej. Na podstawie studium przypadku oraz krytycznej analizy literatury potwierdził, że o sukcesie Izraela zadecydował efekt synergii takich czynników, jak: precyzyjne planowanie strategiczne, z operacją „Moked” jako przykładem, przewaga wywiadowcza, efektywne wykorzystanie technologii, zdecydowane przywództwo na szczeblu politycznym i wojskowym oraz wysokie morale żołnierzy. Z analizy wynika, że zastosowanie koncepcji KCS może dostarczyć ustrukturyzowanych ram do badania konfliktów zbrojnych. Wnioski z analizy odniesiono do współczesnej teorii sztuki wojennej.</ns3:p>