Karabağ’ın İktisadi Yeniden Yapılanması: Sürdürülebilir Kalkınma, Sosyal Sermaye ve Millî-Manevî Dinamikler Üzerine Bir Analiz

Makale, 2020 Karabağ Zaferi sonrasında Azerbaycan’ın Karabağ ve Doğu Zengezur bölgelerinde başlatılan iktisadi yeniden yapılanma sürecini, sürdürülebilir kalkınma kuramı çerçevesinde ve millî-manevî değerler ekseninde bütüncül bir yaklaşımla ele almaktadır. Makale, post-konflikt bölgelerde kalkınmanın yalnızca fiziksel altyapı yatırımları, kamu harcamaları ve üretim kapasitesi artışı gibi nicel göstergelerle açıklanamayacağını; aksine millî kimlik, toplumsal bilinç, manevî motivasyon ve sosyal sermaye gibi sosyo-kültürel unsurların ekonomik davranışlar üzerinde belirleyici bir rol oynadığını ileri sürmektedir. Bu bağlamda Karabağ deneyimi, ekonomik rasyonalite ile tarihsel hafıza, aidiyet duygusu ve toplumsal sorumluluk anlayışının iç içe geçtiği özgün bir kalkınma modeli sunmaktadır. Karabağ’da, savaş sonrası dönemde hayata geçirilen altyapı, ulaşım, enerji, tarım, eğitim ve kültürel miras projeleri; sürdürülebilir kalkınmanın ekonomik, sosyal ve çevresel boyutlarıyla birlikte analiz edilmektedir. Özellikle millî ve manevî değerlerin, beşerî sermaye hareketliliği, girişimcilik kültürü, istihdam artışı ve yatırım güveni üzerindeki etkileri vurgulanmaktadır. Ayrıca Türkiye’nin Karabağ’ın yeniden inşa sürecindeki stratejik katkıları, ortak tarihsel ve kültürel bağlar temelinde şekillenen değer-odaklı bir kalkınma ortaklığı perspektifiyle değerlendirilmektedir. Makale, Karabağ örneğinin post-konflikt bölgelerde uygulanabilecek kalkınma politikaları açısından önemli teorik ve pratik çıkarımlar sunduğunu; millî-manevî unsurların ekonomik performansı sınırlayan değil, onu destekleyen ve sürdürülebilir kılan stratejik kaynaklar olduğunu ortaya koymaktadır.