Search for a command to run...
W wyniku wyborów przeprowadzonych w latach 1952–1989 do 10 kadencji Sejmu Polskiej Rzeczpospolitej Ludowej (PRL) mandaty poselskie uzyskało łącznie 104 dziennikarzy (90 mężczyzn i 14 kobiet). Artykuł poświęcony jest 14 dziennikarkom, które pełniły funkcję posłanek. Opracowanie analizuje aktywność parlamentarną posłanek-dziennikarek (udział w komisjach sejmowych, debatach poselskich, składanie interpelacji i zapytań) i zmierza również do odpowiedzi na pytanie, w jakim stopniu tematyka podejmowana przez posłanki odzwierciedlała problemy społeczne i ograniczenia wynikające z funkcjonowania systemu politycznego oraz jak kształtowała się ich aktywność po roku 1980. Głównym materiałem badawczym, dostarczającym podstaw do opracowania zagadnień, były sprawozdania stenograficzne z posiedzeń Sejmu PRL w kadencjach I–X. Analiza działalności parlamentarnej posłanek-dziennikarek wskazuje na znikomą aktywność w kadencjach I–VII. Sytuacja uległazmianie w VIII kadencji (1980–1985), natomiast największą aktywność odnotowano w kadencji X – przełomowej, prowadzącej do transformacji ustrojowej. Wyniki badań pozwalają na stwierdzenie, że rola posłanek-dziennikarek w życiu parlamentarnym PRL była ograniczona przez system aż do początku lat osiemdziesiątych. Przedstawione omówienie może stanowić przyczynek do badań nad obecnością dziennikarek w życiu politycznym PRL, następnie rolą kobiet i mediów w procesie transformacji, a także służyć analizie losów posłanek po zakończeniu ich działalności parlamentarnej.