Czy równość płci to misja mediów publicznych? Analiza porównawcza rozwiązań hiszpańskich i polskich

Celem artykułu jest analiza rozwiązań prawnych i samoregulacyjnych dotyczących hiszpańskich i polskich nadawców publicznych, TVE i TVP, w zakresie norm dotyczących zasady równości płci i praw kobiet. Zastosowano analizę porównawczą z elementami analizy instytucjonalno-prawnej, badając przede wszystkim dokumenty prawne i inne materiały wewnętrzne, które są upubliczniane przez obu nadawców. Oba kraje/społeczeństwa mają poważny problem z utrzymaniem lub wprowadzeniem zasady równowagi płci, ale polityka wobec mediów publicznych może okazać się kluczowa w realizacji tego zadania. Zasada równości kobiet i mężczyzn stanowi wartość, która definiuje w pełni demokratyczne społeczeństwa. Jednak jej wdrażanie nadal napotyka opór, dlatego zmiana ogólnego dyskursu społecznego, w którym nadawcy publiczni odgrywają ważną rolę, staje się niezbędna. Wyniki analizy wskazują, że hiszpański nadawca od kilku lat stopniowo wdraża nowe rozwiązania, które mają pomóc w realizacji zasady równości płci zarówno na antenie, jak i w zarządzaniu mediami. Z kolei polski nadawca pozostaje stosunkowo bierny w tej kwestii, powołując się na stare regulacje prawne, które mają ogólny charakter wartości demokratycznych. Praktycznym wymiarem tego tekstu mogą być wskazówki dotyczące potencjalnych rozwiązań, które można wdrożyć w polskich mediach publicznych, aby zasada równości płci stała się powszechnie respektowanym prawem.