TASARIM KORUMASINDAN MARKA KORUMASINA GEÇİŞTE KÖTÜNİYETE İLİŞKİN BİR DEĞERLENDİRME

6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu kapsamında çeşitli sınai haklara ilişkin düzenlemeler bulunmaktadır. Düzenlemeler, Kanun’un kapsamına alınmış her bir sınai hak türüne ve bu haklara ilişkin ortak hükümlere ayrı kitaplarda yer verilerek yapılmıştır. Bu akış kapsamında sınai hak türleri arasında geçişe ilişkin herhangi bir düzenleme bulunmamaktadır. Özellikle tasarım korumasına konu olmuş bir görünümün koruma süresinin sona ermesinden sonra marka olarak korunmak istenmesi, iki rejim arasındaki ilişki bakımından değerlendirilmesi gereken bir husustur. Uygulamada, tasarım korumasının sınırlı süreleri yerine markanın süresiz noktaya ulaşabilen koruma imkânından yararlanarak koruma alanını değiştirme yoluyla hak sahipliğini sürdürmeye yönelik davranışlarla karşılaşılabilmektedir. Bu noktada, söz konusu davranışların hukuken meşrû bir koruma stratejisi mi yoksa sınai mülkiyet sisteminin kötüye kullanılması mı olduğu sorusu gündeme gelmektedir. Kötüniyet kavramı, tam da bu aşamada tasarım korumasından marka korumasına geçiş sürecinin hukuki niteliğini belirlemede kilit bir rol üstlenmektedir. Bu çalışma, fikrî mülkiyet hukukunda birden fazla koruma alanının oluşmasına karşılık gelen kümülatif korumanın dışında olacak şekilde, tasarım tesciline konu olan görünümün şekil markası gibi yollarla marka korumasına konu edilmesi sürecinin kötüniyet kavramı ekseninde incelenmesini amaçlamaktadır. Çalışmanın temel iddiası, tasarım korumasından marka korunmasına geçişin doğrudan doğruya kötüniyet olarak nitelendirilemeyeceğidir. Hangi koşullar altında tasarım korumasından marka korumasına geçişte sınai mülkiyet sisteminin amacına aykırı sonuçlar doğabileceği hususlarında değerlendirme yapılacaktır.