Search for a command to run...
Bu çalışma, yapay zekanın (YZ) tasarım stüdyo pedagojisine entegrasyonu üzerine yapılan son araştırmaların sistematik bir incelemesini yürüterek tasarım süreçleri, öğrenme sonuçları ve öğretmen-öğrenci etkileşimi üzerindeki etkilerini belirlemeyi amaçlamaktadır. Nitel araştırma metoduna dayanan çalışmanın verileri belirlenen anahtar kelimelerin Google scholar, Scopus ve Web of Science veri tabanlarında aranması ile elde edilmiştir. Ulaşılan çalışmalar dahil etme kriterlerine göre elenerek çalışmanın veri setini oluşturan 21 makale üzerinden araştırma şekillenmiştir. Bulgular, yapay zekânın stüdyo ortamında fikir üretme partneri olarak rolü, öğrenme çıktıları ve performans göstergeleri etkileri yönüyle tasarım süreci değişimi, yaratıcılık gelişimi ve kavramsallaştırma becerisi artışı ve tasarım süreci aşamalarından erken kavramsal aşamanın desteklenmesi yönüyle üç temel alan üzerinde katkıda bulunduğunu göstermektedir. Bu etkilerin yanı sıra, yapay zekanın stüdyo ortamlarında eğitmenleri desteklemedeki rolü ve eğitmen-öğrenci ilişkisini ne şekilde etkileyebileceğine yönelik veriler eksik kalmıştır. Sonuçlar ayrıca, yapay zeka araçlarının hızlı benimsenmesine rağmen, mevcut araştırmaların genel olarak küçük ölçekli vaka çalışması ya da deneysel atölye uygulamalarından oluşması sebebiyle kolektif pedagojik sonuçların parçalı ya da yetersiz kaldığını vurgulamaktadır. Bu nedenle, yapay zekanın tasarım iş akışlarını, bilişsel süreçleri, öğrenci performansını, eğitmen-öğrenci ilişkisini nasıl etkilediğine dair daha sistematik ve kapsamlı değerlendirmelere ihtiyaç vardır. Aynı zamanda, belirli tasarım aşamalarından ziyade uzun vadeli dahil etme ile tüm süreç aşamalarına olası katkılarının ve entegrasyonunun da sorgulanması gerekmektedir. Çalışma kapsamında ortaya konulan veriler, tasarım stüdyosu ortamlarında yapay zekâ araçlarından yararlanmaya yönelik sistematik bir analiz sunması bakımından önem taşımaktadır. Elde edilen bulguların, yapay zekâ araçlarının tasarım stüdyosu pedagojisine entegrasyonuna ilişkin bir çerçeve oluşturması nedeniyle alana anlamlı katkı sağlayacağı öngörülmektedir.
Published in: Journal of Computational Design
Volume 7, Issue 1, pp. 133-152