Search for a command to run...
ÖzetGiriş ve Amaç:Bu çalışmada Bakırçay Üniversitesi Çiğli Eğitim ve Araştırma Hastanesi Adli Tıp Polikliniğine başvuran iş kazası olgularının adli tıbbi kayıtlarının ayrıntılı incelenmesi ile sosyodemografik veriler, yaralanma şekli ve yaralanma bölgesi gibi parametrelerin sektörel farklılıklar açısından değerlendirilmesi ve literatür eşliğinde tartışılması amaçlanmıştır.Gereç ve Yöntem:Çalışmaya 01.01.2022 ile 31.12.2024 tarihleri arasında İzmir Bakırçay Üniversitesi Çiğli Eğitim ve Araştırma Hastanesi Adli Tıp Polikliniği’ne iş kazası nedeniyle başvurarak muayenesi yapılan ve adli raporları düzenlenen 374 olgu dahil edilmiştir. Bu raporlar; sosyodemografik veriler, çalışılan sektör, yaralanma şekli, travmanın lokalizasyonu ve yaralanmanın adli tıbbi niteliği gibi değişkenler ile retrospektif olarak analiz edilmiştir.Bulgular:Çalışma kapsamındaki olguların çoğunluğunu erkek bireylerin oluşturduğu (n=316, %84,5), en fazla olgunun 36–45 yaş aralığında (n=106, %28,3) olduğu görülmüştür. İş kazalarının en sık bildirildiği sektörler sırasıyla sanayi (n=113, %30,2) ve inşaat-yapı sektörleri (n=93, %24,9) olmuştur. Yaralanmaların en sık görüldüğü anatomik bölgenin üst ekstremiteler olduğu (n=117, %31,3), en yaygın yaralanma şeklinin ise künt travmatik yaralanmalar (n=120, %32,1) olduğu görülmüştür. Olguların büyük çoğunluğunda (n=319, %85,3) yaralanmaların yaşamsal tehlike oluşturmadığı, 255 olguda (%68,2) yaralanmaların basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte olmadığı tespit edilmiştir.Sonuç:Sunulan çalışmadan elde edilen veriler doğrultusunda iş kazalarının yaş gruplarına, sektörlere ve travma türlerine göre çeşitlilikleri ortaya konularak, meydana gelen yaralanma şekillerine ilişkin sektörel karakteristik özellikler vurgulanmıştır. Kazaların meydana geldiği sektörlere göre önleyici yaklaşımların geliştirilmesi açısından dikkat çekmek ve literatüre katkı sunmak amaçlanmıştır. Anahtar Sözcükler: İş Kazaları, Mesleki Yaralanmalar, Halk Sağlığı, Hukuki Sorumluluk.
Published in: Celal Bayar Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü Dergisi
Volume 13, Issue 1, pp. 118-133