Troska jako paradygmat pracy socjalnej

Praca socjalna nie jest zwykłym zawodem, jest specyficzną formą działalności, której celem jest zmiana umożliwiająca optymalne odgrywanie ról społecznych przez osoby wykluczone. Trwający dyskurs nad instrumentami owej zmiany pomija problem troski. Tymczasem wydaje się, że źródeł sukcesu procesów ponownej socjalizacji można by upatrywać właśnie w owych bezpośrednich relacjach między osobą świadczącą pomoc, w tym troskę, a odbiorcą owych działań.