Search for a command to run...
Abstract Diese qualitative Studie untersucht das pädagogische Potenzial der Zeichentrickserie Rafadan Tayfa für bilingual aufwachsende Kinder in Deutschland. Ziel ist die Dekonstruktion des synergetischen Potenzials auf Sprachkompetenz, Identitätsbildung und prosoziale Werte. Das methodische Design basiert auf einer Datentriangulation, die eine qualitative Inhaltsanalyse von zehn Episoden mit leitfadengestützten Interviews (n=3, 9–12 Jahre) verknüpft. Die methodische Validität wird durch eine unabhängige Doppelkodierung untermauert, die einen Intercoder-Reliabilitätswert von Cohen’s Kappa = 0,82 aufweist. Die Befunde deuten auf beobachtbare lexikalische Zuwächse im Bereich des herkunftssprachlichen Vokabulars hin sowie eine gesteigerte Aneignung pragmatischer Sprechakte. Es zeigt sich, dass der Zeichentrick als „Brückenmedium“ fungiert, das hybride Identitäten unterstützt und traditionelle Normen in lebensweltliche Handlungsmuster transformiert. Die Studie plädiert abschließend für eine systematische Integration audiovisueller Medien in den herkunftssprachlichen Unterricht, um Translanguaging-Praktiken (dazu dillerübergreifende Praktiken) gezielt als kognitive Ressource zu nutzen und ihr pädagogisches Potenzial auszuschöpfen. Schlüsselwörter:Rafadan Tayfa, Mehrsprachigkeit Türkisch, Herkunftssprache, Identitätsbildung, Migrationspädagogik, audiovisuelle Medien. Abstract Bu nitel çalışma, Rafadan Tayfa adlı çizgi filmin Almanya'da iki dilli büyüyen çocukların eğitimindeki pedagojik potansiyelini incelemektedir. Araştırmanın temel amacı; çizgi filmin dil yetkinliği, kültürel kimlik inşası ve prososyal değerlerin kazanımı üzerindeki synerjik potansiyelini çözümlemektir. Araştırma tasarımı, çizgi filmin on seçme bölümünün nitel içerik analizi ile yaşları 9–12 arasında değişen çocuklarla gerçekleştirilen yarı yapılandırılmış görüşmelerin veri üçlemesine (triangulation) dayanmaktadır. Metodolojik güvenirlik, bağımsız çift kodlama süreci sonunda elde edilen 0,82’lik Cohen’s Kappa katsayısı ile desteklenmiştir. Ampirik bulgular; çizgi filmin özellikle anadiline özgü söz varlığında gözlenebilir kazanımlar sağladığını ve pragmatik konuşma kalıplarının edinimini desteklediğini göstermektedir. Kültürel açıdan çizgi filmin, bireylerin hibrit kimliklerini destekleyen bir "köprü medya" işlevi gördüğü ve geleneksel değerleri gündelik yaşam pratiklerine dönüştürdüğü tespit edilmiştir. Çalışma, dillerarası geçiş pratiklerinin (translanguaging) bilişsel bir kaynak olarak değerlendirilmesi amacıyla görsel-işitsel medyanın eğitim sürecine sistematik entegrasyonunu ve pedagojik potansiyelini kullanmayı önermektedir. Anahtar Kelimeler:Rafadan Tayfa, Çok Dillilik, Türkçe, Anadili, Kimlik İnşası, Göç Pedagojisi, Görsel-İşitsel Medya.