Czynniki wdrożenia oraz bariery rozwoju estońskiego CIT w Polsce w latach 2021–2025

Niniejsze opracowanie identyfikuje determinanty wdrożenia ryczałtu od dochodów spółek (estońskiego CIT) w Polsce oraz bariery ograniczające tempo jego adaptacji w latach 2021–2025. Celem badania jest rekonstrukcja przesłanek makroekonomicznych, instytucjonalnych i regulacyjnych, które uzasadniały wprowadzenie tego modelu opodatkowania, oraz ocena niespójności ujawnionych w pierwszej fazie jego stosowania. Zastosowano krytyczną analizę literatury przedmiotu, aktów prawnych, materiałów legislacyjnych i danych wtórnych pochodzących m.in. z Eurostatu oraz portalu dane.gov.pl. Wyniki wskazują, że estoński CIT miał stanowić instrument pobudzania inwestycji prywatnych, poprawy płynności przedsiębiorstw, ograniczania kosztów tax compliance oraz wzmacniania kapitałowego sektora MŚP. Jednocześnie pierwotna konstrukcja systemu została obciążona licznymi barierami: restrykcyjnymi kryteriami podmiotowymi, problemami rachunkowymi i sprawozdawczymi, nieostrymi definicjami oraz istotnym ryzykiem interpretacyjnym. W konsekwencji skala adopcji reżimu w pierwszym okresie jego obowiązywania okazała się wyraźnie niższa od założeń ustawodawcy. Opracowanie stanowi autorskie rozwinięcie problematyki pracy magisterskiej z zakresu relacji między prawem podatkowym a rachunkowością.