Search for a command to run...
Özet Bu çalışmada, Türkiye’deki Olgunlaşma Enstitüleri bünyesinde üretilen geleneksel el sanatlarının kültürel birer kent imgesi olarak yeniden üretilme süreci incelenmiştir. Kültürel mirasın korunarak gelecek kuşaklara aktarılması bağlamında UNESCO Yaratıcı Şehirler Ağı’na farklı alanlardan dâhil olan altı ilin markalaşma, kent imgesi tasarlama ve sürdürülebilirlik süreçlerinde Olgunlaşma Enstitüleriyle iş birliği düzeyi değerlendirilmiştir. Ayrıca söz konusu kurumların kent kimliğinin inşasındaki rolü ortaya konmuştur. Araştırma kapsamında İstanbul, Kütahya, Kahramanmaraş, Gaziantep, Afyonkarahisar ve Bursa’da faaliyet gösteren Olgunlaşma Enstitüleri ele alınmıştır. Çalışmanın kapsamı, kentlerin tarihî ve sosyo-kültürel yapısını yansıtan ve geleneksel unsurların yeniden tasarlanmasıyla ortaya çıkan ürünlerle sınırlandırılmıştır. Bu doğrultuda imge tasarımı ve yeniden üretimi bağlamında seçilen yirmi altı ürün analiz edilmiştir. Araştırmada nitel yöntem benimsenmiş; veriler netnografi, tematik analiz ve betimsel inceleme teknikleriyle değerlendirilmiştir. Elde edilen bulgular, Kütahya, Kahramanmaraş, Gaziantep ve Bursa’daki enstitülerin, Afyonkarahisar ve İstanbul’a kıyasla kent imgesi üretimi ve tasarımı açısından daha elverişli bir yapı sergilediğini göstermiştir. Enstitülerin kent imgesine katkısının çoğunlukla kurum düzeyinde kaldığı; ancak Gaziantep, Kütahya, Bursa ve Kahramanmaraş örneklerinde yerel yönetimlerle daha bütünleşik bir yapı ortaya koyduğu tespit edilmiştir. Ayrıca Olgunlaşma Enstitülerinin devlet kurumu olarak Millî Eğitim Bakanlığı bünyesinde faaliyet göstermesinin, kültürel mirasın korunması ve ekonomik değere dönüştürülmesi açısından önemli bir işlev üstlendiği sonucuna ulaşılmıştır. Anahtar Kelimeler: Kent İmgeleri, Olgunlaşma Enstitüleri, Kültürel Miras, Gelenek. Abstract In this study, the process by which traditional handicrafts produced within maturation institutes in Türkiye are reproduced as cultural urban images has been examined. Within the framework of preserving cultural heritage and transmitting it to future generations, the level of collaboration between maturation institutes and six provinces included in the UNESCO Creative Cities Network from different fields has been evaluated in terms of branding, urban image design, and sustainability. In addition, the role of these institutions in the construction of urban identity has been revealed.Within the scope of the research, maturation institutes operating in Istanbul, Kütahya, Kahramanmaraş, Gaziantep, Afyonkarahisar, and Bursa have been addressed. The scope of the study has been limited to products that reflect the historical and socio-cultural structure of the cities and that have emerged through the redesign of traditional elements. In this context, twenty-six products selected within the framework of image design and reproduction have been analyzed. In the study, a qualitative method has been adopted, and the data have been evaluated through netnography, thematic analysis, and descriptive analysis techniques.The findings obtained have shown that the institutes in Kütahya, Kahramanmaraş, Gaziantep, and Bursa have exhibited a more favorable structure in terms of urban image production and design compared to those in Afyonkarahisar and Istanbul. It has been determined that the contribution of the institutes to the urban image has remained at the institutional level; however, in the cases of Gaziantep, Kütahya, Bursa, and Kahramanmaraş, a more integrated structure with local administrations has been observed. Furthermore, it has been concluded that the fact that maturation institutes operate as state institutions under the Ministry of National Education has played an important role in preserving cultural heritage and transforming it into economic value.. Keywords: Urban Images, Advanced Technical School for Girls, Cultural Heritage, Tradition.